जेव्हा युवा डावखुरा अंकित चॅटर्जीने हरियाणाचा अनुभवी वेगवान गोलंदाज अंशुल कंबोजला बंगालसाठी रणजी करंडक पदार्पणात त्याच्या पहिल्या स्कोअरिंग शॉटसाठी क्रॅकिंग कव्हर ड्राईव्हसाठी ड्राईव्ह केले तेव्हा सौरव गांगुलीच्या आठवणी परत आल्या – ज्याला त्याने नुकतेच रेकॉर्ड बुकमध्ये ग्रहण केले होते. 15 वर्षे आणि 361 दिवसांचा असताना, रणजी ट्रॉफीमध्ये पदार्पण करणारा अंकित हा बंगालचा सर्वात तरुण क्रिकेटपटू बनला, त्याने प्रतिष्ठित गांगुलीला मागे टाकले, ज्याने दिल्लीविरुद्ध 1989-90 च्या त्यांच्या विजयी फायनलमध्ये बंगालसाठी 17 व्या वर्षी पहिला सामना खेळला होता.
बनगाव हायस्कूलचा दहावीचा विद्यार्थी अंकितचा या क्षणापर्यंतचा प्रवास त्याग आणि अथक समर्पणाने भरलेला आहे.
दररोज सकाळी, जग झोपलेले असताना, तो पहाटे 3:30 वाजता उठून पहाटे 4.25 ची बोनगाव-सियालदह लोकल ट्रेन पकडत असे, दोन तासांच्या प्रवासाला निघत असे आणि त्यानंतर कोलकाता मैदानापर्यंत आणखी अर्ध्या तासाचा प्रवास करत.
चटर्जी यांच्या संयुक्त कुटुंबात त्यांच्यासोबत राहणारे त्यांचे चुलत भाऊ वळण घेऊन त्यांच्यासोबत गेले आणि त्यांचा दिवस रात्री ९-१० च्या सुमारासच संपेल, हा त्यांचा नित्यक्रम गेल्या तीन वर्षांपासून पाळला जात आहे.
अंकितला सामन्याच्या दोन दिवस आधी त्याच्या पदार्पणाबद्दल कळले जेव्हा प्रस्थापित सलामीवीर आणि भारत अ क्रिकेटपटू अभिमन्यू ईश्वरनला हेअरलाइन फ्रॅक्चरमुळे नकार दिला गेला.
पण चिंताग्रस्त होण्याऐवजी, तरुण डावखुऱ्या खेळाडूने संयमाने आव्हान स्वीकारले, जे त्याच्या बालपणीचे प्रशिक्षक डोलन गोल्डर यांच्या मते त्याचा ट्रेडमार्क गुण आहे.
“माझ्यासाठी हे अगदी सामान्य होते, आणि मी काल रात्री चांगली झोपलोही. मी आक्रमण करायला पाहत नव्हतो, पण चेंडू योग्य होता, म्हणून मी त्यासाठी गेलो,” अंकितने कल्याणी येथील त्याच्या स्वाक्षरी शॉटबद्दल सांगितले, जेथे बंगालचे 10 धाव होते. /1 यष्टिचीत त्याच्यासह पाच धावांवर नाबाद.
त्याचे वडील, अनुप चॅटर्जी, बाणगाव येथील कंत्राटदार, यांनी आपल्या मुलाची आवड लवकर पाहिली आणि त्यांच्या विशाल घरामागील अंगणाचा वापर करण्यासाठी त्याची पहिली क्रिकेट बॅट विकत घेऊन त्याला प्रोत्साहन दिले.
“तो आमच्या विस्तीर्ण अंगणात खेळत असे आणि मी त्याचे खेळावरील प्रेम पाहत असे,” त्याचे वडील आठवतात.
लवकरच, अंकितला सोनाली क्रिकेट कोचिंग सेंटरमध्ये प्रशिक्षक गोल्डरच्या खाली दाखल करण्यात आले, जिथे त्याचा शिस्तबद्ध दृष्टिकोन दिसून आला.
“खुब शांतो बच्चा चिलो (तो खूप शांत मुलगा होता), पण मी त्याला थांबायला सांगेपर्यंत तो नेहमी लक्षपूर्वक ऐकत असे आणि सराव करत असे,” गोल्डरने आठवण करून दिली.
अंकितची क्रमवारीत वाढ झपाट्याने झाली.
विजय मर्चंट ट्रॉफीमध्ये बंगालचा आघाडीचा धावा करणारा खेळाडू म्हणून अंडर-16 प्रकारात तो प्रथम चमकला, ज्याने त्याला वरिष्ठ संघाकडून नुकतेच पदभार स्वीकारलेल्या सौरशिष लाहिरी यांच्या नेतृत्वाखालील अंडर-19 संघात स्थान मिळवून दिले.
विनू मांकड ट्रॉफीमध्ये, त्याने बाराबती स्टेडियमवर आसामविरुद्ध 75 चेंडूत शतक झळकावले होते, नऊ षटकार ठोकले होते – सर्व स्टँडवर उतरले होते, लाहिरी आठवतात.
विनू मांकड ट्रॉफीमध्ये 400 पेक्षा जास्त धावा करून तो बंगालसाठी या मोसमात सर्वाधिक धावा करणारा खेळाडू म्हणून उदयास आला.
लाहिरी यांनी त्याचे वर्णन “निडर क्रिकेटर, एक ठोसा मारणारा संघाचा माणूस” असे केले. त्याची कामगिरी कूचबिहार ट्रॉफीमध्ये सुरूच राहिली, जिथे त्याने मुंबईच्या ईडन गार्डन्सवर हेवीवेट संघाविरुद्ध फटकेबाजी केली आणि लंचपर्यंत त्याचे शतक पूर्ण केले.
अंकितचे पदार्पण पाहण्यासाठी कल्याणीला गेलेल्या लाहिरीला त्याच्या कृतीत सहभागी होताना पाहून आनंद झाला.
“प्रथम-श्रेणी क्रिकेटमधला त्याचा पहिला स्कोअरिंग शॉट हा कव्हर ड्राईव्ह होता — त्याचा सिग्नेचर शॉट. डाव्या हाताच्या खेळाडूंमध्ये नेहमीच ती लालित्य असते,” तो म्हणाला.
तो त्याला सौरव गांगुलीची आठवण करून देतो का? “त्याला खूप पुढे जायचे आहे, पण तुम्ही म्हणू शकता की त्याच्याकडे स्वभाव आहे. तुम्हाला ते स्वातंत्र्य द्यावे लागेल. तो अयशस्वी होईल पण तुम्हाला त्याला आत्मविश्वास द्यावा लागेल आणि त्याचे समर्थन करावे लागेल,” लाहिरी म्हणाले.
लाहिरी पुढे म्हणाले, “मला खात्री आहे की त्याच्याकडे दीर्घकाळ, दीर्घकाळ बंगालची सेवा करण्याची क्षमता आहे.
विराट कोहलीच्या कामाच्या नैतिकतेचा आणि मैदानावरील वृत्तीचा निस्सीम प्रशंसक असलेला अंकित, त्याच्या यशानंतरही नम्र आहे.
“मी या दिवसाची खूप दिवस वाट पाहत होतो, पण ही फक्त सुरुवात आहे,” तो म्हणाला, त्याचे वडील, प्रशिक्षक आणि चुलत भावांच्या पाठिंब्याबद्दल कृतज्ञ आहे.
मंगळवारी तो 16 वर्षांचा होत असताना, त्याचे कुटुंब घरी एक छोटेसे उत्सवाचे नियोजन करत आहे.
“तो अजूनही घरी एक मुलगा आहे. त्याची आई अजूनही त्याला तिच्या हातांनी खाऊ घालते, आणि कदाचित यावेळी आपण काहीतरी गोड साजरे करू शकू,” त्याचे वडील अभिमानाने हसत म्हणाले.
(हेडलाइन वगळता, ही कथा एनडीटीव्ही कर्मचाऱ्यांनी संपादित केलेली नाही आणि सिंडिकेटेड फीडमधून प्रकाशित केली आहे.)
या लेखात नमूद केलेले विषय
