संजू सॅमसनचा चित्तथरारक सुंदर स्ट्रोक-प्ले टिळक वर्माच्या अधोरेखित तेजाने जुळून आला कारण भारताने त्यांच्या विक्रमी दुहेरी शतकांच्या जोरावर शुक्रवारी चौथ्या आणि शेवटच्या T20 आंतरराष्ट्रीय सामन्यात 135 धावांनी मालिका जिंकून दक्षिण आफ्रिकेचा पराभव केला. अशाप्रकारे भारताने या वर्षीच्या T20I मोहिमेसह सर्व द्विपक्षीय मालिका जिंकून T20 विश्वचषक जिंकून आणि विजयाची टक्केवारी 92 ची संपुष्टात आणली. सॅमसनच्या 56 चेंडूत नाबाद 109 धावा आणि वर्माच्या केवळ 47 चेंडूत नाबाद 120 धावा करून त्यांनी भारताला अजिंक्य स्थितीत नेले. 20 षटकांत 1 बाद 283, परदेशातील त्यांची सर्वोच्च धावसंख्या. दक्षिण आफ्रिकेच्या धावसंख्येचा पाठलाग करताना, अर्शदीप सिंग (3/20) याने सुरुवातीच्या स्पेलमध्ये लाइटच्या खाली चेंडू विलक्षणपणे वळवला ज्यामुळे यजमानांची 4 बाद 10 अशी अवस्था झाली आणि अखेरीस 18.2 षटकात 148 धावांवर बाद झाले.
तुटलेल्या विक्रमांमध्ये, सर्वात विशेष म्हणजे एकाच T20I डावात शतके ठोकणारे दोन भारतीय फलंदाज. सॅमसन आणि वर्मा यांनी T20 आंतरराष्ट्रीय सामन्यांमध्ये भारतासाठी सर्वोच्च भागीदारी देखील केली — दुसऱ्या विकेटसाठी फक्त 93 चेंडूत 210 धावांची.
सॅमसनने 51 चेंडूत शतक पूर्ण केले तर वर्माने (41 चेंडू) 10 चेंडू कमी घेतले.
सॅमसनने आता गेल्या पाच डावांमध्ये तीन टी-२० शतके झळकावली आहेत ज्यात दोन बादशांचाही समावेश आहे.
यशस्वी जैस्वाल, शुभमन गिल आणि ऋषभ पंत भारतीय T20I संघात पुनरागमन केल्यावर केरळच्या खेळाडूसाठी तेज आणि निराशा एकत्र अस्तित्वात आहे असे दिसते जे अजित आगरकरसाठी निवड डोकेदुखी वाढवेल.
वर्मासाठी, दक्षिण आफ्रिकेच्या भूमीवर पाठोपाठ T20I शतके केवळ त्याचा साठा वाढवणार नाहीत तर कर्णधार सूर्यकुमार यादव कशा प्रकारचा संघाचा खेळाडू आहे हे देखील सांगते. सूर्यकुमारने आपले आवडते फलंदाजीचे स्थान सोडण्याचा निर्णय घेतला, ज्यामुळे नेतृत्व म्हणजे काय हे दाखवून देणारी एक तरुण प्रतिभा फुलू शकते. अभिषेक शर्मा (18 चेंडूत 36) यालाही पॉवरप्लेमध्ये चार उत्तुंग षटकार मारण्याचे श्रेय मिळाले पाहिजे.
ऑफरवर खऱ्या बाऊन्ससह चांगल्या बॅटिंग ट्रॅकवर, भारतीय फलंदाजांनी विक्रमी 23 षटकार मारले कारण एखाद्याचा पुढचा पाय साफ करून लाईनमधून मारणे शक्य होते. सॅमसनची नऊ कमाल वर्माच्या 10 पेक्षा एक कमी होती.
विरोधी पक्षाचा सर्वोत्तम वेगवान गोलंदाज गेराल्ड कोएत्झी याने भारताला फक्त एकच खीळ बसली. अँडिले सिमेलेन (३ षटकांत ०/४७) आणि लुथो सिपामला (४ षटकांत १/५८) हे दोन मध्यमगती गोलंदाज कत्तलीसाठी कोकरू भासत होते. भारतीयांनी सिमेलेन आणि सिपमला यांनी 10 षटकार ठोकले.
कोएत्झीला कर्णधार एडन मार्करामने त्याच्या दुसऱ्या स्पेलसाठी आणले तोपर्यंत नुकसान झाले होते. दक्षिण आफ्रिकेच्या गोलंदाजांची इतकी घबराट होती की त्यांनी गती रोखण्याच्या प्रयत्नात 17 वाइड गोलंदाजी केली.
त्यांनी वेगात फरक केला नाही आणि सॅमसन आणि वर्मा गंभीर असल्याने ते लांबीवर खेळले, एकतर त्यांना अतिरिक्त कव्हरवरून आत मारले किंवा कधीकधी थेट जमिनीवर.
अगदी केशव महाराज आणि ट्रिस्टन स्टब्सनाही शिक्षा केल्याशिवाय सोडले नाही कारण ताटात सर्व काही होते — कट, पुल, स्लॉग स्वीप, रिव्हर्स स्वीप. मैदानाचा एकही कोपरा असा नव्हता की ज्याला दोन भारतीयांचे फटके जाणवले नाहीत.
खरं तर सॅमसनचा एक शॉट एका महिला प्रेक्षकाच्या गालावर लागला. टीव्ही कॅमेऱ्यांनी ती खूप वेदनांनी रडत होती.
सॅमसन अधिक स्नायू होता कारण तो लेग-स्टंपच्या दिशेने किंचित फेरफटका मारायचा आणि लेन्थ बॉल्स लोफ्ट करायचा तर रेशम वर्मा अपिश स्वीप शॉट्ससह फिरकीपटूंची थट्टा करायचा, उभे राहून जमिनीवर फटके मारायचा.
त्यांनी त्यांच्या मैलाच्या दगडांच्या जवळ एक स्पर्श कमी केला परंतु तोपर्यंत त्यांनी प्रोटीजला चिरडण्यासाठी पुरेशी कामगिरी केली होती.
(ही कथा एनडीटीव्ही कर्मचाऱ्यांनी संपादित केलेली नाही आणि सिंडिकेटेड फीडमधून स्वयंचलितपणे तयार केली गेली आहे.)
या लेखात नमूद केलेले विषय
